Het is niet succes wat je maakt, succes is wat je ervaart.
Waar word jij nou vrolijk van? Wat is het leven met jou van plan? Kan je een zelfgekozen pad bewandelen, of mag je zelf de weg bepalen? Kan je ook verdwalen? Of is het een speurtocht en moet je de lintjes volgen?
Wachten op de lente, smachtend verlangen. De zon op je wangen. De vogels zingen luid. Het strelen van de wind over je wangen en de warmte op je huid.
Schoonheid is de perceptie van het perspectief.
Eenzaamheid. Alleenzaam, in alle rust. Alle tijd van jezelf, soms is dat een must. Maar alleen is niet samen. Is het niet fijn als je wakker wordt gekust?
Soms gaat het voor de wind, Soms zit het tegen, Soms schijnt de zon, Soms valt er regen. Bedenk, naar Rome zijn er vele wegen.
De mysterieuze sterren, een schone schijn. Een gevoel van welbehagen en magische nietigheid. Een magische glans van het verleden met altijd de blik op de toekomst.
De zee, een kabbelend verlangen van overzichtelijke oneindigheid. Ze geeft en neemt, gaat door. Zoals de tijd ongrijpbaar lijkt, maar toch vast te houden is, en vervolgens toch als los zand vervliegt. En weer een plek krijgt.
Het kraken van de krekels, het ruisen van de wind. Het is alleen de stilte die onderbroken wordt.